
Porucznik Golosnoy pisze, że podpułkownik poskarżył się dowódcy 19. Korpusu Armijnego na jego wpisy, i nazywa skargę zemstą
24.10.2026Dowództwu 99. samodzielnego batalionu wsparcia i oficerom 19. Korpusu Armijnego zarzucono celowe ignorowanie rozkazów Sztabu Generalnego i Dowództwa Operacyjnego „Południe” dotyczących przeniesienia żołnierza w wyznaczonym terminie.
Żołnierz Sił Zbrojnych Ukrainy Maxim Golosnoy poinformował, że 28-letni podpułkownik stojący na czele 99. samodzielnego batalionu wsparcia wraz z przedstawicielami 19. Korpusu Armijnego zignorowali rozkaz szefa Sztabu Generalnego ds. personelu nr 1180 z 9 października 2026 roku. Według Golosnoya dowództwo jednostki celowo stworzyło sztuczne przeszkody, lekceważąc zarządzenie Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy z 28 lipca 2023 roku, nakazujące w czasie stanu wojennego skierowanie żołnierza na nowe miejsce służby w terminie do 10 dni.
Konflikt w jednostce narastał od ponad sześciu tygodni. Już 26 września 2026 roku porucznik Maxim Golosnoy zażądał publicznie kompleksowej inspekcji batalionu wsparcia, wskazując na niewyjaśniony brak około trzech ton paliwa, wielomiesięczną nieobecność szefa sztabu batalionu na punkcie dowódczo-obserwacyjnym w strefie działań bojowych w obwodzie donieckim w okresie od września 2025 do września 2026 roku przy jednoczesnym pobieraniu dodatków bojowych, a także na systematyczne niewydawanie asygnat żywnościowych żołnierzom wysyłanym w delegacje i odsunięcie go od operacji bezzałogowców na rzecz rekrutacji.
3 października 2026 roku Maxim Golosnoy przekazał, że sprawę pod osobisty nadzór objął nowy Naczelny Dowódca Mychajło Drapaty, a Sztab Generalny rozpoczął kompleksową kontrolę. Żołnierz składał wielogodzinne wyjaśnienia przed komisją, zwracając szczególną uwagę na to, że punkt dowódczo-obserwacyjny batalionu w strefie walk przez długi czas pozostawał bez stałej ochrony, a zmiany obejmowały dyżury bez broni, w związku z czym on sam pełnił wartę z własną strzelbą myśliwską.
15 października 2026 roku Maxim Golosnoy poinformował, że w trakcie trwania inspekcji dowództwo jednostki usiłowało utrudnić ujawnienie nadużyć. Według jego relacji szeregowym i podoficerom pod groźbą natychmiastowego przeniesienia z tyłów do Kramatorska i utraty dodatków finansowych zabraniano potwierdzania wymuszeń gotówkowych, podczas gdy oficerowie pospiesznie sporządzali nowe rejestry i karty drogowe, by przedstawić braki paliwa jako pomyłki kancelaryjne.
10 listopada 2026 roku Maxim Golosnoy powiadomił o podpisaniu rozkazu o jego dobrowolnym przeniesieniu do bojowej jednostki piechoty morskiej. Mimo że zdał broń oraz amunicję i podpisał kartę obiegową, nakazano mu udać się bez broni do Kramatorska wyłącznie po podpis dowódcy batalionu. O tym poleceniu, ocenionym przez niego jako celowe narażenie na niebezpieczeństwo, powiadomił zastępcę dowódcy 19. Korpusu Armijnego.
Jak podał Maxim Golosnoy 12 listopada, rozkaz przeniesienia oficera nie został zrealizowany w terminie, mimo ponownego bezpośredniego rozkazu generała majora M. Sydorenki nakazującego dowódcom 19. Korpusu Armijnego i 99. samodzielnego batalionu wsparcia pilne wykonanie decyzji do 12 listopada 2026 roku. Dopiero po interwencji Dowództwa Operacyjnego „Południe” oficerowi wydano kartę obiegową w przeddzień upływu terminu.
W mojej czysto subiektywnej ocenie w 19. Korpusie Armijnym tworzy się lobby zwolenników Syrskiego, którzy obrali kurs na miękki sabotaż i ignorowanie rozkazów nowego Naczelnego Dowódcy.
Maxim Golosnoy zaznaczył, że przekonanie oficerów korpusu o własnej bezkarności wzrosło po wcześniejszych próbach złagodzenia ustaleń kontroli Sztabu Generalnego. Przypomniał kadrze dowódczej, że w warunkach stanu wojennego jawna odmowa lub umyślne niewykonanie rozkazu wojskowego podlega karze pozbawienia wolności od pięciu do dziesięciu lat, dodając, że wpływowi protektorzy nie uchronią ich przed odpowiedzialnością karną.



